ebekulak

Ebekulak taşındı!

2008-05-02T11:00:00.001+03:00

blog.ebekulak.com yeni adresimiz, hepinizi beklerim.

Uzun İhsan Efendi

2008-04-28T01:48:00.003+03:00

Rendekar doğru mu söylüyor? "Düşünüyorum öyle ise varım" oldukça makul. Fakat bundan tam tersi bir sonuç, varolmadığım, bir düş olduğum sonucu da çıkar. Düşünen bir adamı düşlüyorum. Düşündüğümü bildiğim için ben varım. Düşündüğünü bildiğim için, düşlediğim bu adamın da var olduğunu biliyorum. Böylece o da benim kadar gerçek oluyor. Bundan sonrası çok daha hüzünlü bir sonuca varıyor. Düşündüğünü düşlediğim bu adamın beni düşlediğini düşlüyorum. Öyleyse gerçek olan biri beni düşlüyor. O gerçek ben ise bir düş oluyorum.

Badem - Kalpsiz

2008-04-27T23:10:00.003+03:00

Evet, çok fazla dinliyorum bu şarkıyı. Sadece güzelliğini takdir ederek dinleyebiliyorum -ki bu çok güzel birşey. Ayrıca Özlem Tekin kendini meğer ne çok özletmiş, en kısa zamanda şöyle güzel bir rock albüm ile kulaklarımızı şenlendirsin istiyoruz. Evet.

Geçtiğimiz aylar boyunca aşk acılarına bu şarkıyı tuz niyetine basanlar, ve bu şarkı sayesinde birleşenlere selam ederim.

1 Yıl

2008-04-27T22:43:00.000+03:00

Babamdan

2008-04-27T16:05:00.001+03:00

"Erkekler yaptıkları hataları daima unutmak zorundadır. İki belleği birden meşgul etmeye gerek yok."

I'm not slacking off. I'm dealing with that customer from Turkey.

2008-04-26T16:07:00.003+03:00

Ne sürprizliği, ne hediyeliği kalan Khaotik Bey'e doğum günü hediyem siparişi vermemin üstünden 6 ay sonra en sonuna elime ulaştı. 2 kere türkiye'ye, hatta kapıma kadar ulaşıp, benim var olduğumu inkar eden sevgili(!) komşularım yüzünden amerika'ya geri gönderilen XKCD t-shirt'ü perşembe günü öğlen saatlerinde elime ulaştı.

Buradan sayın Khaotik'e sesleniyorum, eğer o t-shirt'e bir zeval gelirse, üzerine bir şey dökülürse, sigara yanığı olursa, dikişi sökülürse...pişman ederim seni! :P

Meraklısı burdan ve şurdan görebilir.

How Not To Pick Up Women

2008-04-26T16:05:00.001+03:00

Eğer bekar olsaydım, eğer bu videoyu daha önce izlemiş olsaydım...mutlaka bunu gerçek hayatımda uygulardım....

I Want You To Want Me

2008-04-26T16:03:00.004+03:00

Abi-blog'un yokluğunda kısa bir sessizliğe düşen ama son günlerde yeniden eski temposuna kavuşan advertlover'ın keşfi bir başka güzellik. Sadece videoyu izlemeyin, advertlover'ı mutlaka inceleyin. İyifikir! ve advertlover'ı takip etmeyen okurlarıma tuş darbelerimi helal etmiyorum, haberiniz olsun.

19 Nisan DeVotchKa, Garajistanbul konseri

2008-04-26T15:41:00.003+03:00

Geç kaldım ey okur, kızma bana!

Zor bir günün gecesi, koşar adımlarla garajistanbul'a gittik, radyo eksen anketörlerine bilgilerimizi verip ('wep dizayn'cıymışım ben, öğrendim) biraz oyalanıp içeri girdik. İlk görüşte güzel bir mekan garajistanbul, iç mimarisi birden çok ve/veya farklı noktalarda sahne kurulumuna müsait. Lakayt adımlarla önlere ilerleyip konseir beklemeye başladık. Grubun sahne alması için diğer konserlerdeki gibi kafadan 2 saat bekleyeceğimizi düşünürken çok geçmeden sahneye çıkıverdiler. Kısaca özetlemek gereirse bana kendimi dünyanın en işe yaramaz adamı gibi hissetmeme neden olan bir grup vardı sahnede. Her biri birden çok enstürmanda hünerlerini konuşturdu. Akordiyon, piyano ve keman'da Tom Hagerman son derece nerd görüntüsü ile ilk andan sempatimi kazandı. Kontrbass, sousaphone ve geri vokalde Jeanie Schroder güzelliği, şirinliği ve duruluğu ile göz kamaştırıyodu, bu kocaman enstürmanları başka kimse bu kadar şirin çalamaz sanırım, hele ki o korkun sousaphone'a yerlestirilmiş kırmızı çiçekler ve ışıklandırmaya bayıldım. Bateri, perküsyon, zil ve akordiyonda Shawn King konser boyunca suratındaki dünyanın en ensesi kalın adamı ifadesi ile sahnede apayrı bir sima idi, ama kesinlikle her türlü gitarlar, dünya dışı sesler enstürmanı thereminle Nick Urata en önde grubun dinamosyudu. Bir noktada "dostum Denver'lı demişsin ama bu adamın sesi alenen balkan kökenli" demek istedim.

Seyirci malesef konsere biraz tutuk başladı, belli ki büyük çoğunluk için DeVotchKa sadece Little Miss Sunshine soundtrackinden How It Ends'den ibaretti. Şarkıların karşı koulamaz neşesi ve güzelliği karşısında insanlar dansediyor alkışlıyordu ama bir türlü tam olarak kendilerini müziğe kaptıramıyordu, özellikle "orjinalinden güzel coverlar" listesinin ilk sıralarında yer alasıca Venus In Furs çaldığı zamanki tepkisizlik çok acıydı. Neyseki sonlara doğru ısı yükseldi, çok güzel bir biste bizleri son kez Such A Lovely Thing'le beraber selamladılar. O sırada manyaklar gibi dansettiğimiz için pek farkına varamadık aslında ama oldu öyle birşey. Gel gör ki seyirci geç olsa da açılmıştı bir kere ve ikinci bis'e çağırıldılar, bu sefer şarkının bitmesini bile beklemeden grup elemanları teker teker sahneden kaçmak durumunda kaldı :)

Özetle DeVotchKa, hak ettiği coşkuyu göremese de türk izleyicisine çok güzel bi gece yaşattı, bu noktada Garajistanbul ile ilgili bir iki kelam etmeden de geçemiyeceğim, en önde, kolonların tam çaprazında olmamıza karşı konserden sonra ne bir baş ağrısı ne kulak uğulutusu oluştu. Konser boyunca tüm sesleri ve enstürmanları teker teker dinleyebildik, ve kısa süreliğine bir havasızlık yaşansada havalandırma sistemi devreye girdikten sonra son derece keyifli ve ferah bir konser için gerekli tüm şartları sağlamış oldular. Buradan kendilerine bu kadar başarılı oldukları için ayrıca teşekkür etmek istiyorum, sırf bu sebepten garajistanbul'un programını takibe aldım.

Movie - A - Minute

2008-04-17T13:26:00.004+02:00

Kabul edelim ki seyredecek çok fazla film ama çok az vakit var. Bu sebepten bir kaç zeki arkadaşımız oturup klasikler ve izlenilmesi gereken önemli filmlerin 1 dakikayı geçmeyecek özetlerini çıkarmışlar. Genel olarak filmlerin ana temasını ve ilerleyişini vemrekte son derece başarılı olduklarını kabullenmek lazım, özellikle Lion King ve Mortal Kombat özetlerini son derece başarılı bulduğumu belirtmek isterim.

Buyrun buradan.

Capon Metal

2008-04-17T10:42:00.003+02:00

Habip, harbi metalciysen bunu da seversin ulan allahsız!!!

meraklısına not: videodaki enstürmanın adı Shamisen

kaynak: iyi fikir tespit ve takip bot, abi.

Arap İhsan

2008-04-16T13:20:00.002+02:00

اه من العشق و من الغرائب

Then she found me

2008-04-14T13:34:00.004+02:00

Abi says: (14:30)
Nerede diyordun.
ahanda burada.
üstelik ilk yönetmenlik denemesiyle

- I like music.
- what kind of music?
- I like...Fleetwood Mac.

En güzel tesadüfler, en ihtiyaç duyduğunuz anda gerçekleşir. Ve nedense bu tesadüfleri tam 12'den hep abi vurur.

şöyle güzel, net bir şekilde seyretmek isteyenler şuradan.

Mutluluğun Resmi

2008-04-14T13:03:00.002+02:00

Not: Resimdeki adam ben değilim.

Neden kimse bana haber vermiyor?!

2008-04-14T11:43:00.003+02:00

Trip-Hop müziğin yaratıcısı Massive Attack, 13 Temmuz tarihinde Parkorman'da bir kez daha İstanbul'lularla buluşuyor. Daha önce 2003 yılında konsere geldiklerinde kaçırmış ve kaçırdığıma çok yanmıştım. Özellikle Mezzanine albümlerinin üzerimde büyük etkisi vardır ve şahsi fikrimce grubun gelmiş geçmiş en iyi albümü olarak kalmaya devam edecektir. Ama yine de bir ineartia creeps, bir risingson yahut bir karmacoma'yı canlı dinleme ihtimali bile heyecanlanmama yetiyor. 2008 Ebekulak konser manyaklığına bir başka semptom değildir de nedir bu abidin?

Her neyse, biletix'den gerekli sayfayı takibe alıyor ve 1 Ağustos Röyksopp konseri için beklemeye başlıyoruz.

Dreams

2008-04-14T01:21:00.003+02:00

Addiction

2008-04-12T15:33:00.001+02:00

Ne kadar uğraşırsanız uğraşın, aynı senaryoları, aynı diyalogları yaşamamak için ne kadar çaba gösterirseniz gösterin, bir noktada, bir safhada malesef her şey ve herkes o eski filmin yeniden çekilmiş versiyonunu oynuyor.

Been there, done that.

27 Temmuz, Ali Sami Yen

2008-04-10T18:39:00.004+02:00

"Şehir efsanesi" dendi, "sözlükte sazan avı" dendi, ama söylentiler doğru çıktı. Bir kaç saat önce Metallica resmi sitesinde, grubun avrupa yaz tatili kapsamında 3. kez türkiye'yi ziyaret edeceği açıklandı. Bize de nefeslerimizi tutup beklemek kaldı.

Biletler 14 Nisan sabahı saat 11'de biletix'de satışa çıkıyor, konserden önce alt grup olarak Down ve The Sword isimli gruplar sahne alacak, ve kan/can pahasına bu konsere gidilecek.

Kısmetse bu da abi sayesinde olacak :P

Kill to Get Crimson

2008-04-10T18:32:00.004+02:00

İşte 2008 yılının müzik olayı. 13 Haziran gecesi, Kuruçeşme Arena'da Ebekulak bey için dünya dönmeyi bırakıyor. Dire Straits grubunun unutulmazı, kendine has soloları ve gitar çalma tekniği ile Mark Knopfler son albümü Kill to Get Crimson'ın dünya turu kapsamında Türkiye'de sahneye çıkıyor.

Sadece ismi bile içimde çok farklı ve çoşkulu duygular uyandırdığı için burada yazabileceğim çok fazla şey yok, tek yapabildiğim o gün orada olacağımı, onu canlı canlı izleyip dinleyeceğimi düşünüp sırıtmak, ve utanmadan benim için Sultans of Swing çalacağını umut etmek.

Tabi ki bir kez daha abim sayesinde...

DevoTchKa

2008-04-10T18:24:00.005+02:00

Denver, Colorado kökenli bir grup DeVotchKa. Indie Rock tarzı müzikleri ile Grizabella hanım sayesinde tanıştım. Yaptıkları müzik türüne ve bu türdeki diğer gruplara denizler altında 10.000 fersah uzaklıktan kulak kabartan biri olarak bana Gogol Bordello'yu anımsattılar ama daha az gürültülüsü diyim ben size, pek bir balkan/çingene havası var müziklerinde. Ama yer yer Kings of Convenience kokusu aldığım şarkılarına da rastlamak mümkün. Coverları başarılı, something stupid ile nerdeyse aslına 100% bağlı kalmışlarken Venus in Furs ile bana soracak olursanız orjinalinden daha güzel bir iş çıkarmışlar.

Bu güzide grup 17 Nisan Perşembe günü Garajistanbul'da sahneye çıkacak ve bendeniz ebekulak bey, grizabella hanım ile beraber hem DevoTchKa'nın canlı performansını hem de ismini sıklıkla ve övgüyle duyduğumuz garajistanbul'u test edeceğiz. Abim sayesinde ;)

Bu konse aynı zamanda 2008 Ebekulak konser manyaklığının da startını vereceğim konser olarak ayrı bir önem taşımakta. Haftaya konser kritiği ile görüşmek üzere ;)

Guerilla Mail

2008-04-05T00:40:00.003+02:00

Tek kullanımlık üyelik ve benzeri işlerinizde, (yahut muhtelif yaramazlıklar peşindeyken) e-mail kutunuzda delil yahut işe yaramaz konfirmasyon ve hatalık/aylık haber mailleri spamına uğramak istemeyenler için ideal bir servis.

Guerilla mail size kayıt anından itibaren 15dk süreyle aktif olan bir mail hesabı sunuyor. Kayıt olacağınız site/servislere bu mail hesabını girip gerekli şifre/konfirmasyon linkine eriştikten sonra arkanıza bile bakmadan gidiyorsunuz ve 15dk dolduğunda sistem otomatik olarak açılan e-mail hesabını kapatıyor.

Ne kadar zamandır etraftalar bilemem ama ben yeni keşfettim. Bayıldım.

Hellboy II: The golden Army

2008-04-04T18:11:00.004+02:00

Şiddet ve hiddetle bekleniyor olmasa da pozitif duygular uyandıran Hellboy II: The Golden Army filmine ait ilk trailer, İyi Fikir!'den önce sadece Ebekulak'ta!!

İsmi Didikle

2008-04-04T00:46:00.002+02:00

İsminizi didik didik eden bir site.

pek bir manası yok, somut faydası yok. İnterneti 2. amacı olan boş zaman öldürmek için kullanan kitle için ideal.

Cherri Domatesler

2008-04-03T23:16:00.003+02:00

MSN'de bütün gece boyunca yiyemediği cherri domatesleri için yas tutan sevgilime ithaf olunur.

Hush

2008-04-03T14:46:00.001+02:00

Sessiz sokaklar, sessiz bir ofis, sessiz bir gün.

Toplum olarak dün akşamki orgazm sonrası mahmurluk mu var üzerimizde, ne?

World of Warcraft: The Molten Core

2008-04-02T00:15:00.003+02:00

Ve Blizzard beklendiği gibi, beklenmeyeni yaptı.

World of Warcraft konsollarda!

Dün erken saatlerde world of warcraft resmi sitesinden duyurusu yapılan WoW:The Molten Core'un, ilk etapta Atari 2600'lar için piyasaya sürülüp sonrasında farklı konsollar için de geliştirileceği açıklandı.

Geçmiş yıllarda oyuncular için 2-headed ogre ve Wisp ırklarını oyuna dahil eden Blizzard, bu sene de aktif oyuncu camiasını unutmayarak geleek expansionda Bard Hero Class'ının oyuna dahil olacağını açıkladı. Guitar Hero konseptinin World of Warcraft dünyasına entegrasyonu sonucu ortaya çıkan Bard'ların hem WoW oyuncuları, hem guitar hero fanları hem de sadece müziği ile bir kaç kafa patlatmak isteyen çılgın gitaristleri zaten sayısı 9 milyonu geçen kayıtlı oyuncu kitlesine ekleyecekmiş gibi görünüyor.

Bu heyecan verici haber için ayrıntılar ve göz kamaştırıcı trailer için buyrun buradan alalım sizi;

Edit: Bard Hero Class uyarısı için Habip'e teşekkürler.

Juno

2008-03-31T11:46:00.005+02:00

16 yaşında bir kız çocuğu olsaydım hayatımın filmleri sıralamasında Love Actually ile yarışırdı zannımca bu film. (23 yaşında bir adam olarak aynı başlıklı listeye Love Actually'nin yine girebiliyor olması ise bambaşka bir konu, bilahere irdeleriz)

Abime telefonda dediğim gibi gayet "bağımsız" bir sinema olmuş, holivud'un köpeği olduğumdan mıdır yoksa başka bir sebepten mi bilemiyorum bu bağımsız filmler bana bir garip geliyor. Belki gitmesek de görmesek de hepimizin rüyalarını süsleyen Amerika'nın "hakiki" toplum, aile, gençlik yaşamı bu şekilde ve fakat yıllardır bize dayatılan o hollywood kalıplarını kırmakta idrak kanallarımız halen güçlük çektiği için.

Şahsi fikrimce Ellen Page ve J.K. Simmons'un çift lokomotif etkisi ile sürüklenen bir film. Alabildiğine çamur, alabildiğine ergen kızımız Juno'nun yine de ilginç bir çekiciliği var. (Ellen Page'in X3'deki Kitty rolünün etkisi var mı peki bu izlenime kapılmamızda? Tabiikiiiiii). Baba McGuff ise ilk sahnelerde çizmiş olduğu imajın aksine kızına sevgisi ve anlayışı ile izleyicinin kalbine sarılmış ılık havlu etkisi yaratıyor. Dikkat çekmek istediğim bir başka nokta ise "kötü kadın" sterotipinin en belirgin temalarından biri olan üvey anne Bren(Allison Janney) karakterinin hamileliği öğrediği andan itibaren Juno etrafında oluşturduğu koruma çemberi, özellikle ultrasondaki ukala teknisyeni ayar manyağı yaptığı sahnede Juno'yu ve bebeğini öz yavrusu gibi koruması çok ama çok hoşuma gitti. Gel dikiz alışılmış kalıpları zorlamasına rağmen bu kadar sıcak ve kolaylıkla kendini kabullendiren McGuff ailesi karşısında çok daha klişe olan Loring ailesinin başarısızlığı göze çarpıyor. Jennifer Garner her zamanki gibi olmuyor olamıyor ve fakat bu filmde alabildiğine Julia Roberts'a benziyor. Mark Loring rolündeki Jason Bateman ise büyümemiş ve pek de büyümek istemeyen genç ruhu beyaz badanalı bir malikaneye hapsedilmiş kafası karışık baba adayı rolünde biraz daha tatminkar bir rol çiziyor.

--Spoiler--
Dile getirilmesede Juno ile Mark arasında gelişen hayranlık/hoşlanma ilişkisini de beğendim, filmin tüm çarpıklığı ve yanlışlığı ile gerçek hayatı cesurca ama ajite etmeden hissettirebilmesini beğendim.
--/Spoiler--

Film bittiğinde ise hafızalara en derinden nüfuz eden şey müziklerin güzelliği. "You're a part time lover, full time friend" diye başlayan sözleri ile önce The Melody Peaches ve filmin sonunda Ellen Page & Michael Cera ikilisinden dinlediğimiz Anyone Else But You isimli şarkı o ergen aşklarını en güzel şekilde özetliyor.

Kıssadan hisse, yazımın başında dediğim gibi, günümüz gençliğinin "sikilmiş hayatlara özenti" temalı Requiem for a Dream ve beşbenzemezi çöplüklerden daha fazla benimseyip sevmesini dilediğim bir filmdir, sayın dünyaya serzenişim olsun bu da.

DeVotchka

2008-03-25T13:22:00.004+02:00

I am tired, I am weary
I could sleep for a thousand years
A thousand dreams that would awake me
Different colors made of tears

Sanırım geçtiğimiz hafta pazartesi, 17 Mart'tan beri teori ve pratikte üç aşağı-beş yukarı günde 20 saate yaklaşan bir çalışma tmeposu içindeyim. Yorgunluğun artık sokkata paçalarımdan aktığını hissedebiliyorum. İlk önce enerji versin, gaza getirsin amaçlı sabahın köründe hızlı gürültülü müzik dinleme huyum her geçen gün kendini kings of convenience dinginliğine ve son bir kaç gündür sessizliğin tadını çıkarmaya bıraktı(enjoy the silence).

D-day 26 Mart hedefindeyim, sonrasında uyku kardeşim, ver elini. Ondan sonra düşünecek çok şey var.

Ayrılıklar sonrası yoğun iş-güç dönemi hem güzel hem zor bir olay. İşin iyi tarafı, manyaklar gibi ayrılığı, O'nu düşünme gibi vakte zeval bir sendroma kapılmıyorsunuz, işiniz nedeniyle o konuya odaklanacak vaktiniz olmuyor.

Gel dikiz, dış pazar imajının aksine iç piyasada çözümlenmemiş olan sıkıntı ve soru işaretlerinin altbenlik cephesinden yaratmış olduğu baskılar o kafanın aynı zamanda iş mevzularına da yüksek verimli bir odak kurmasına engel oluyor. Belki 5 günde bitebilecek iş 8.güne sarkıveriyor.

Ve tabi galaktikanın en gıcık kararsızlığı. Should I call her? or just move on?

Telefonlarda, msn pencerelerinde, e-mail kutularında ayrılıkların, kavgaların bu sorunu var işte. İnsan bir başka yüze bakmadan, kelimeleri dudakları ve kendi sesiyle şekillendirmeden çok daha sert, çok daha acımasız konuşabiliyor. Restler, geri dönüşü zor kararlar çok daha rahat dile getiriliyor.

Ama işte, sonra her köşe başından birer "ama" fırlayıveriyor. Canı yanmış bir egonun dikkatleri fazla kendi üstüne çekmeden yaralarını kapama uğraşları belki biraz.

IKEA İş Başvurusu

2008-03-25T00:34:00.001+02:00

Vatikan'dan sürpriz güncelleme

2008-03-11T12:51:00.002+02:00

Tüm dünya Windows Vista için çıkacak olan güncellemeyi beklerken sürpriz Vatikan'dan geldi!

7 Ölümcül Günah listesini güncellediklerini açıklayan vatikanlı kardinaller ayrıca bu yeni service pack ile irili ufaklı pek çok bugın da düzeltildiğini belirttiler.

işte yeni ölümcül günahlarımız;

1. kürtaj ve genetik modifikasyon
2. insanlar üzerinde deneyler yapmak
3. çevreyi kirletmek
4. sosyal adaletsizliğe yol açmak
5. fakirliğe neden olmak
6. zenginlikle gösteriş yapmak
7. uyuşturucu kullanmak ya da satmak.

RIP, Gary

2008-03-11T00:41:00.004+02:00

Gary Gygax, the creator of the game called Dungeons & Dragons and co-founder of the company called Tactical Studies Rules(also known as TSR, Inc.) has died on his home at age 69, after a filed saving throw.

He inspired us all, thought us to how to dream and believe in our dreams and live our dreams. Thanks to him many of us know what it feels like to face a dragon or sleep on rocks, fly over the mountains and feel the tingling touch of magic on our skin. Thanks to his creation many of us ventured into unknown places and faced our inner monster. Questioned and formed our own ethics and beliefs.

Thanks Gary, for giving us the opportunity to dream.

Now now, where did I put my rod of resurrection?

To Be Wanted

2008-01-23T09:13:00.001+02:00

People Getting Punched, Just Before They Eat

2007-11-26T11:53:00.000+02:00

Huzurlarınızda dünyanın en amaçsız, en manasız videosu.

Green is the new Black

2007-11-26T11:28:00.000+02:00

Sevgili var olmayan okuyucu kitlem, gördüğünüz gibi tasarımımı değiştirdim. Aydınlık, yeşillikli bir renk kartelasına geçiş yaptık. Siyah siyah nereye kadar yahu?

Şimdi abikulak çıkıp yok efendim tasarımı ondan çalmışım, yok onunkinin aynısıymış gibi karalamalar ile gelecektir, biliyorum. Ama bakınız, yukarı bakınız, ne renk? yeşil! isim ne? ebekulak!...Ben demiyorum, gugıl diyor, koskoca gugıl yalan mı konuşacak!?. Hem, Allah aşkına bunun neresi iyi fikir? Hayır tasarımı değiştirmek genel olarak iyi bir fikir, ona lafım yok ama yani....

*tseh* sometimes.

Yeni tasarımımız vatana millete hayırlı olsun efem..

Facebook

2007-11-26T11:04:00.000+02:00

"Babakulak added you as a friend on Facebook..."

Facebook çılgınlığı bu günlere de mi gelecekti?!...Baba! ben senin arkadaşın değilim, ben senin oğlunum!!!

Geçtiğimiz günlerde fark ettim ki facebook sayfam bir botanik, bir hayvanat bahçesi olmuş. Hatırlıyorum facebook'un ilk günlerini, böyle application manyaklığı yoktu. Wall-to-wall muhabbetler ve gruplardı tek ve ana olayı. "Gavurların Yonja'sı" diye tanıtılmıştı hatta bana...her neyse, facebook'da eskilerdenim tribimi attıktan sonra konuya geri döneyim. Fark ettim ki bu ot böcek haşerelerden kim arkadaşım kim beni dürtmüş kimin yeni resmi var göremez oldum. Temizliğe koyuldum, applicationlarımın çoğunu sildim, arkadaş listemi, wall panelini yukarılara taşıdım. size de tavsiye ederim güzel oluyor...bi ara şu 35 tane vampire, 44 tane werewolf, 27 tane zombie davetiyelerini de silsem iyi olacak gibi :/

Ha bir de anti-facebook'cular var. "Ya ben facebook'a girmem, herkes orda çok banal". Popüler olan şeylere karşı olma durumu, sürüyü takip etmiyolar ve karakterlerinin ne kadar güçlü olduğunu ortaya koyuyorlar.
Peki başka insanların hareketlerine göre kendi duruşunu, tavrını ve içinde ublunduğun ortamı belirlemek, bilgi sahibi olmadan fikir sahibi olmakda gizli o güçlü karakteri biri bana gösterebilir mi?

o zaman mazur görün sizi dinlerden dudağımın kenarında beliren o gülümsemeyi. ;)

Not: Feyzbook açıcam, anne-babalara ve genel olarak tecrübelerini, başlkarından geçenleri diğer insanlarla paylaşmak, uyarmak isteyenler için. okuyup okuyup feyz alıcaz...bu da böyle bir projem işte..

Eşitlik

2007-11-16T13:46:00.000+02:00

Hem dans ederim hem ağlarım

2007-11-01T10:13:00.000+02:00

Neşeli şarkıların can yakması etik mi ki?

Bilen bilir

2007-10-25T09:04:00.001+02:00

Bilen bilir, ne çok severim sayın Piyale Madra'i. Çizgilerinde, ufacık bi titreklik ile 1001 çeşit duyguyu nasıl da güzel ilettiğine hep hayranlık duyarım. Genelde çok gülüyorum, karakterlerin tatlılıklarına, saflıklarına, o kadınla erkek arasındaki garip iletişim(sizliğ)e.

Ama bugün boğazıma bir şey oturdu kaldı.

Ben daha bilmiyorum bu nasıl bir duygudur, hala kanepenin ortasında, koruyucu kozada oturan oğlan rolündeyim. Gün gelecek aynı korkuları ben de hissedicem belki (Allah hissettirmesin)...

Çakma modernist laflardan, yapılan haberlerin, yorumların popülistliğinden yahut hayatın acı gerçeklerinden yahut milyonlarca farklı yapışkan, sarı/yeşil bir sıvıyla kaplı fikirlerden bahsederek ekranlarda gördüklerimize, gazetelerde okuduklarımıza bir kulp takıp sanallığı bilgisayar ekranlarından çıkarıp hayatımızın her anında yaşıyoruz. "Onlar"ın da, o acıların, ölümlerin de diğer her şey kadar gerçek olduğunu, hatta belki de diğer her şeyden çok daha gerçek olduğunu görüp, anlamazdan gelerek.

Üst kattakilerle çok fazla diyalog içinde değilim uzun zamandır, ama şu günahkar vücudumun tek bir dileği bile gerçekleşecekse, Allah orada olan, vatani görevini yapan kardeşlerimin ve onların ailelerinin yardımcısı olsun.

when I was koparıying your head

2007-10-18T21:49:00.000+02:00

ay didn't anywhere eöle oow ow kan saçmadım.....

Yorumsuz

2007-09-11T22:28:00.000+02:00

Habitat

2007-09-10T00:13:00.001+02:00

Ebekulak Bey'in doğal habitatından bir kare...

Nedir?

2007-09-10T00:01:00.000+02:00

- işe başladım, uyku saatlerim başta olmak üzere hayatımdaki pek çok şey düzene girdi.

- mesleğimi iyi yaptığımı görüp mutlu oluyorum, evet.

- Abimin askerliği bitiyo, yihu! Hepimiz gururluyuz.

- Kalp atışlarımda son zamanlarda gözlemlenen tempo artışının sorumlusu kızıl buklelerdir.

- anne ben rss kullanmayı öğrendim (special thanks to Khaotik)

- mutluyum ben. hayatım güzel. kötü bir şey yok en azından. o yüzden yazmıyorum buraya bişey.

- bunları yazmak bile çok kastı beni, ama söz şöyle düz yazı bi blog şaapıcam en kısa zamanda.

nerde kalmıştık?

2007-08-04T00:40:00.000+03:00

en son 11 haziran'da yazmışım, onu da bi arkadaşa "bak senin durumunu anlatan bi yazı var, bloguma koyucam şimdi" diyip de yazmışım.

Ne yapıyorsunuz var olmayan okuyucu kitlem, 2.5 aylık suskunluğumda arada bi uğrayan 3-5 kişiden de kurtulmuşumdur sanırım :P

2.5 aydır Antalya'dayım. İlk başta iyi gelmişti, özlemişim, ailemi özlemişim, şehri özlemişim, evi özlemişim. Gezdik eğlendik, olymposlara gittik, gördük ki "hakkaten" bitmiş. Temmuzun ortasında bomboş bir olympos, yabancı yok, heryeri türkler istila etmiş, sohbet kalmamış, sıcak ortam kalmamış. Kadir yanmış, yerine yenisini dikmişler ama onun da eski havası kalmamış, yan yana bungalowlardan oluşan bir "tesis" haline gelmiş. Doğa yine de inadına güzel, deniz yine inadına güzel. Ama olympos defteri kapanmış mı ne?...

Şimdilerde istanbul'u özlüyorum durmaksızın. Evimden, yurdumdan, ait olduğum şehirden bu kadar süre uzak kalmak çok koyuyo be. İş görüşmeleri sürüyo bir yandan, biliyor musun sevgili okur çok büyük ihtimalle Ukrayna'ya taşınıyorum bir iş için. Hüzünler doldu sanki içime, memleketi terk etmek iyi bir fikir gibi geliyo. Para, meslek, kariyer, zırt pırt...bildiğin geyikler işte. Ama bilemiyor insan, ve bir yandan da korkunç bir istanbul özlemi. Canım sıkılıyor antalya'da, insan yok, yapacak şey yok. De daha çapkınlık yapacak halim de kalmadı.

İtanbul'u çok özledim...taksimden tünele inmeyi, tünelin yanından karaköy'e yürümeyi. Keyfime göre ya tophanede pineklemeyi yada galata köprüsü'nüden eminönü'ne geçmeyi özledim....
Kadıköy'ü özledim, barlar sokağında oturup bi votka içmeyi, uğur'un yerinde nargile üttütrmeyi.
Caddebostan sahili, barlar sokağında bir pizza yiyip kola içmeyi.
Bebek'te kumpir yemeyi özledim, hisar'a doğru o yorucu ama huzur veren sahil yolu yürüyüşünü.
Bütün delileri, gürültüsü, karmaşası ile taksim'i. Baykuş, Soul Stuff, Nevizade, Şampiyon Kokoreç, DoRock...
Arkadaşlarımı özledim. Habip'i, Barış'ı, Fırat'ı...
Sözlükten insanları özledim, Tuncay, Burak, Murat(8th Endless), Ali, Meriç
sana bi sır veriyim mi, Olca'yı bile özledim. bu biraz daha komplike bi konu ama evet, itiraf ediyorum, onu da özledim.

Haftaya gelicem istanbul'a, biraz iş biraz eğlence. kim bilir belki uzun bir süreliğine son kez "eğlencesine"......

Aşk Acısı

2007-06-11T01:34:00.001+03:00

Kardeşim sevmek ve sevilmek ne kadar güzelse, AŞK'a düşmek, sonra tabii TERK edilmek de o kadar tatlıdır. Her şarkı sana değer, her kadeh seni abad eder. Zira terk edilmezsen zamanında, Metin-Nevra Serezli'ye dönersin ki, bunu da takdir edersiniz, aklı başında kimseler istemez.
Ama terk edilmek en çok ne zaman tatlıdır? TERK eden pişman olunca, acemi balık gibi sürüne sürüne kapına gelince ve sen de o zaman "Pardon ama dengemi kurdum/Kadrimi kıymetimi bilen yeni birini buldum/Tak sepeti koluna" deyince tatlıdır.
Ki, bu da yalanın daniskasıdır. Zira GİDEN için şarkı çığıran HİÇ kimse dönünce onu kabul etmemezlik, Kapı Açık Arkanı Dön ve Çık'lık edemez. Ama UMUT, fakir âşığın ekmeği, söz yazarının Dinamo Kiev'idir ve Yalınovski de aynen bu hissiyatların pimini çekerek Bahar-Yaz sezonunun bombasını patlatmıştır.
Zalim! Oyunbozan! Yaaa. Bu iş(ler) böyledir.

2007-05-29T01:41:00.000+03:00

Pirates of Caribbean izledim. Pek bir beğendim, ve fakat fark ettim ki Jack Sparrow artık beni sıkmaya başlamış, sevimli, başarılı bir karakter yaratmışlar, ona lafım yok ama gel dikiz içi boş kalmış. Amaçsız, manasız fazla serseri mayın olmuş. Gelecek filmler Jack Sparrow odaklı olmaya devam ederse benden söylemesi insanlar kabak tadı almaya başlayacak. (kadınlar değil tabi, johnny depp o kostümle ekranda olduğu sürece onlar drool edecektir)

Filmin ilk yarısı benim için biraz bayıktı, alt yapı oluşturma yoluna gitmişler ve kendi içinde güzel sekansları, hoş diyalogları olan bir ilk yarı ama 1.5 saat kadar sürdüğü için bir noktadan sonra genele yayılan ağır tempo sıkıyor insanı. Ufak tefek yerlerde kendini hissettiren özel efekt bütçesi ile 2. yarının umudunu veriyor sadece.

2. yarı ise beklentilerimi karşıladı, içimdeki tüm korsan ruhunu açığa çıkaran bir 2. yarıda can sıkıcı pek az şey vardı. Calypso'nun dev olmasını şahsen biraz lame bulduğumu itiraf etmeliyim. Sanırım ihtişamlı ibr şey yapma isteği ile bütçe kısıtlamaları arasında kalmışlar ve bu yüzden böyle cheesy bir dönüşüm uygulamışlar. Deniz savaşı ise her saniyesi ile görsel şölendi, başarılı bir müzik, cıvıklaşmayan bir mizahi altyapı (fekat gemideki evlenme törenine kahkahalarla güldüğümü itiraf etmeliyim). Pek leziz idi. Yapanın ellerine sağlık.

Film dışı konulara gelecek olursak, bilen biliyo evdeki canavarla uğraşıyorum hala. dolayısı ile güneşi görmeyi özledim hakkatende. Ama öte yandan ara sıra sinirlendirse de karşılıklı bya bi alıştık birbirimize yahu. Onun dışında önemli bir durum yok, günler geçiyo. Günler güzelleşiyo. Geleceğe belki de uzun zamandır olmadığı kadar umutla bakıyorum, her geçen gün kendimi bulduğumu, özüme döndüğümü hissediyorum. Ve fark ediyorum ki, ben beni özlemişim.

Rize, resimler

2007-05-15T02:41:00.000+03:00

Karadeniz notları

2007-05-15T02:18:00.000+03:00

Özlediniz mi beni?

*sesinin yankısını dinler*

..ben de sizi.

Dün gece karadeniz bölgesinden güzelim Marmara'ya teşrif ettik en sonunda. Son dakika fikir değişikliği ile Antalya'ya gitme planlarını da iptal etmiş bulunuyorum. Kendimi İstanbul'a adadım işte. O kadar.

Efenim Karadeniz "gezimiz" ilginç ve bir o kadar güzel idi. Bir kaç fıkrada rol aldım, ortama şaşırdım, ağbimle zaman geçirdik sonra. Kadrolu kameraman olarak adım adım gezimizi görüntüledim. Jandarmamızın yeni nöbet yeri Rize, Ardeşen. Kurye olarak kariyerine devam edecek. Allah nazardan beladan sakınsın di mi? Amin, evet.

İnternetsiz geçen günlerimde bazı karadeniz notları almıştım, ifak ifak copy/pasteler ile size patates baskı bir blog yazısı sunuyorum. Söz valla en kısa zamanda düzgün bi yazı hazırlıycam.

-------------

D-Day

İlk gün:

Bugün biraz şaşkın, bolca yorgun geçti. Rize Öğretmen Evi’nde, hiçbir ferdi öğretmen olmayan ailemle kalıyoruz. Herkes bize “hocam” diyor, okula ağırlık verip öğretmen olmaya karar verdim....şaka şaka.

Karadeniz ilginç bir yer, ilk bakışta belli oluyor. Yeşil alan, bitki örtüsü yok, sanki dünyanın temeline kadar inen yoğun bir bitki tabaksının üstünde yaşıyor zaten insanlar. Nadiren toprak görüp mutlu falan oluyoruz. Bunun dışında iddia edilen “fıkra gibi” adamlara henüz rastlamadım ama yinede insanların sıcaklığını ve o kafaların içinde işlerin farklı işlediğini anlamakta güçlük çekmedim (hayır efenim, normal bir insan “da”, “haçan” ve “uy” nidalarını günlük hayatında kullanamaz). Deniz ile dağlar arasında 2 geliş 2 gidiş olmak üzere 4 şeritlik bir mesafe olan bu coğrafyada hakkatende her yer çay bahçesi (bu espriyi yapmasam ölürdüm)

İkinci Gün:
Sabah 7de uyandık, rüyamda neler gördüğümü hatırlamasam da huzursuz bir uykudan kalkmıştım. Gittik İl Jandarma Komutanlığına, kameraman arkadaşınız Ebekulak Bey tarafından saniye saniye kayıt edildi tören. İnsanın abisini o pozisyonda görmesi ilginç bir duygu. Geçen süreçte kendi duygusuzluğuma şaşırıyorken abimi görür görmez bir anda gözlerimin dolup boğazıma bir şeyin takılması beni daha da şaşırttı resmen. Ve bütün gün –hatta dün- boyunca Tuğçe’yi izlemekten, şaşırmaktan kendimi alıkoyamıyorum. Bir kızın askerdeki sevgilisini beklemesi –kusura bakmayın kızlar ama bundan sorumlu olan sizsiniz- benim için imkansız bir konsept. Ve sadece kavuşacak olmalarını düşünerek heycandan uyuyamayan, alerji döken gözlerinin içinde, her kelimesinde her hareketinde aşık olduğunu bu kadar gösteren, bu mutluluğu yaşayan birinin yanımda olması çok ilginç bir duyguydu. Hiç kimse beni bu kadar sevdi mi? Ben sevdim mi birini bu kadar? Hiç bu kadar aşık olabilecem mi ileride?

Rize hala ilginç bir yer, insanlar komik. Bugün restoranda bitirmediğim yemek konusunda garson sorguya çekti, hayatımda ilk defa yemeği bitirmediğim için kendimi başta garson Hüseyin abi olmak üzere tüm bekiroğulları lokantası personeline karşı mahçup hissettim. Ayrıca askerlere karşı ayrı bi yakınlıkları var şehir ahalisinin. Ben çok büyük bir fark göremedim ama abimin dediğine göre askerlere çok farklı davranıyorlarmış. Sonra bi de yemin töreninden sonra abimin komutanları, arkadaşlarıyla tanıştık konuştuk. Garip bir şekilde, farklı açılardan hepsi iyi insanlar gibi geldi gözüme. Hayatım boyunca çözemediğim öğretmen muamması gibi bir şey oluyormuş askerlikteki üstler, komutanlarda da. Eğitim-öğretim sürecinde bazen aşırı kıl, gıcık, terbiyesiz vb. Olabilen insanlar o süreç sona erince, o rol bitince gayet de normal, sevecen, babacan kişiler oluyorlar. Korkarım bu kadar seri ve uç noktalarda davranış farklılıklarını algılamakta zorlanıyorum.

Heh. Oh, the irony....

Akşam “kafaları çekmece” varmış şimdi, abimler votka filan aldılar, annemler 2 şişe şarap, biralar da var. Hep beraber içelim. Korkarım Rize’de, abim ve tuğçe’nin yanında kırmızı şarap içip sarhoş olursam melankoliden ölebilirim.

İstanbul’a dönmek istiyorum, istanbul’a bir daha uğramamak istiyorum. Değişimi hissediyorum, aldığım her nefesin, geçen her saniyenin korkunç bir şekilde farkındayım ve dolayısıyla değişimi de fark ediyorum. Sadece arada bir....bazen her şey duruyor. Yaşamayı kesiyorum bir an, kalbim atmıyor, vücudum işlemiyor. Bir anlığına bir ölü gibi hissediyorum kendimi, sonra derin bir nefes, etrafta kim var, kim duyar, kim ne der umursamadan şöyle derinden bir “offf!” çekiyorum. Kaldığım yerden devam ediyor.

Yazmak istediğim şeyler var, yazacak yer bulamıyorum. Konuşmak istediğim şeyler var, dinleyecek adam bulamıyorum. Ve bir şekilde, garip bir şekilde geçip gidiyo işte günler. Derinlerden, çok derinlerden biliyorum ki hayatım güzel ve güzelleşiyor. Ama işte...kainatın en etkili ilacı, malesef etkisini göstermek konusunda hiç de aceleci değil.

Üçüncü Gün:
Dün akşam yoğun bir şekilde içki içtim. Bugün ayder yaylasına doğru yola çıkıp sonra bir noktada feci derecede sıkılıp geri döndük. Ardeşen, Rize’den daha bir şehir gibi sanki. Duyduğumuza göre silah yapımına pek meraklıymış ama insanlar. Rize’deki has lokantamız Bekiroğlu’nun garsonları artık bizi tanıyor galiba.

Dördüncü Gün:
Sabahın 10unda kapı dışarı edildikten sonra(sabah 10da oda mı boşalttırılır ulan insana?!) güün gezinerek geçirdik, abimin acemi eğitimini aldığı karakola gittik baktık, sonra öyle yollarda boş boş dolaştık arabayla. Dün gece yine içtiğim için biraz başım ağrıyo. Bekiroğlu restoranla ilişkileri ilerlettik, artık “Bekir” diyorum kendilerine. Akşam 5’de abimi birliğine teslim ettik, geri dönüşte dünyanın en fantastik şoförü ile Trabzon havaalanına gittik.

Bu gezi ve şoförümüz Sinan Bey’den öğrendiklerim;
- Binaların dış cephesini sıvamaya gerek yokmuş.
- Karadeniz’de haşha ve kenevir filan çok yetiştiriliyormuş, İstanbul piyasası eroine dönmüş, talep fazlaymış.
- Vova diye bi türkü kasedi varmış, “klasik muzik soundu olan bi alpüm” imiş, güzelmiş.
- Türkiye’nin Irak savaşına girmesine sebep olan para yardımını amerikalılar yüzüklerin efendisi filminden elde etmiş zaten.
- 25kr.’luk mendiller beyaz olanlarmış, onlar da yokmuş.
- Rize’de nöbetçi berber ve kuaför diye kavramlar varmış.
- İnsanlar silah ve arabalara düşkünmüş, yeni çıkan her araba modelinin en az bir adedi Rize’de bulunurmuş.
- Akçaabat köftesi hakkaten daha bi güzel oluyomuş burda, muhlama da güzelmiş, bi de üstü fındıklı garip, farklı bi fırın sütlaçları varmış. O da kendi çapında güzelmiş.
- Karadeniz’de güzel kız yokmuş.
- Coğrafya deniz-yol-dağ-ev şeklindeymiş oralarda.

Ben

2007-05-10T03:04:00.000+03:00

1- Sağ elimde, serçe parmağımın başladığı eklemde kırmızı yuvarlak bir leke var. 2006 yılının şubat ayında 24 saatlik bir çanakkale turunda rehberlik yaptıktan sonra gece evde uyurken elim kaloriferin üstünde kalmış, orası çok kötü yanmıştı. Elimin yanmasını hissetmeden uyumam, sonraki günlerde yanık yerin olips büyüklüğünde(ölçtük 1e1 idi) su toplaması ve o yanık izinin hala durması komiğime gidiyor.

2- Sağ avuç içimde bir yara izi var. Pamukkale'de otelin arkasındaki arazide koşarken kapaklanmıştım, birkaç gün önce düştüğüm yerde meydana gelen kazanın cam kırıklarının en derinidir o iz.

3- Alnımın tam ortasındaki yara izi küçükken kapının arkasında oynarken abimin kapıyı açmasıyla kapı kolunun kafama saplanması sonucu oluşmuştur.

4- Dalgıçlığı sadece ve sadece kafa dinlemek ve 100% su altında, suyla bütünleşik olduğum için seviyorum/yapıyorum.

5- Buzdolabından çıkmış, soğuk bir Danone çikolatalı pudingden aldığım ilk kaşık seri bir şekilde ardarda 3 kere hapşurmama neden olur.

6- Penisilin alerjim var.

7- Damara giren iğne görüntüsüne dayanamıyorum, biri bana biri abime olmak üzere iki kere birine serum takılırken o manzara yüzünden bayıldım.

8- İlkokuldayken her sene okulun ilk günü güneş altındaki bitmek bilmeyen törenlerde kusardım.

9- 2 yaşımdan beri kola içiyorum, elimde belegeler var (2 yaşımda içtiğim kolanın 85%inin sulandırılmış olması umrumda değil)

10- dedemi ara ara çok fena özlüyorum.

11- içinde ayak parmaklarımı rahatça oynatamadığım ayakkabı giymem.

12- sağ ayağımdaki her parmağı ayrı ayrı oynatabiliyorum.

13- gözlerim arasındaki mesafe olması gerekenden bir milimden biraz daha fazla ayrık.

14- daha ilk hafta dolmadan "seni seviyorum" demiştim.

15- binboğa votkanın o ince uzun bardaklarını tutamıyorum, huylandırıyo beni.

16- kola ve su dışında içtiğim her şeyin dibinde 1 yudum bırakırım.

17- Kolanın son yudumunu aldıktan sonra ağzıma tek bir lokma yemek atmam.

18- hala çişimi yaptıktan sonra ürperirim.

19- şimdiye kadar kırdığım tüm gözlüklerimden kız arkadaşlarım sorumludur. sadece bir kere kendi yüzüme tokat atar gibi yaparken elimdeki kar eldiveni yüzünden gözlüğümün camını kırdım.

20- şimdilik bu kadar, aklıma geldikçe ekliycem.

ilk mi daha derin, derin mi daha ilk?

2007-05-09T23:01:00.000+03:00

High Fidelity'i bulamıyorum.

Deli olucam, hiçbir yerde DVD'si yok. The End'e bile sordum onlarda da yok. Çakma divx *.avi değil, DVD'sini istiyorum. Ve elde edebileceğim tek kaynak...........neyse.

---

1.5 haftadır filan kurtlu köpekler gibi dolaşıyorum. Her sabah itinayla "bugün evde oturucam" diyip, ayılmam ve beynimin çalışmaya başlamasıyla kendimi sokağa atmam bir oluyo. Sıkıntılı adam yürürmüş, doğru valla. Yine bir dağ keçisi oldum, elimde olsa köprüden yürüyerek geçicem karşıya. Bugün Kadıköy'de High Fidelity turu attım, her yere soktum burnumu. Bulamadım tabi, hava fena güzeldi, dolaştım baya. Kıyafetlerim iğrençti, bir mağzanın aynasında yansımamı görünce fark ettim, saçım da dağılmış. Ama ben kendimi çok rahat hissediyodum. Umarsızca yürüdüm beynim tüm umarlılığıyla beni rahatsız ederken. Kendime yeni ayakkabı aldım, daha doğrusu bendeki beyazların siyahını aldım. Sevindirik oldum. Gaza gelip gömlek de alıyodum, son anda durdurdum kendimi. Bu kadar depresyon alışverişi yeter.

---

Sonra dün oldu, dün baya güzeldi. Habo'yla Taksim'e çıktık bir salı akşamı. Çok hoş mekanlar keşfettik, daha sık gitme kararı aldık oralara. Bi kaç tanesi özellikle sevgili ile gelmek için idealmiş, bilinçaltımıza not aldık. Sonra 2 bira 2 votkayla sarhoş oldum ben. Son mekandan ayık çıktım, eve sarhoş girdim. İlginç bir deneyimdi.

---

Her geçen gün aynı anda hem daha iyi hem daha kötü. Kendi kendimi şaşırtıyorum. Unutkanım fena halde, geçmiş acıları düşünüyorum, onlardan sonra nasıl hissetmiştim. Hiçbir şey hatırlamıyorum. Unutmuşum direk. Pişmanlıklarım oluyor -ki hiç pişman olan bir insan değilimdir-. Keşke öyle yapmasaydım diyorum, Keşke öyle demeseydim. Sonra düşünüyorum, şimdi çok daha sakinim, çok daha hümanist.

---

Her gün dolaşmak, her gün kafa dağıtmak, her akşam içmek olmuyor tabi. Şimdilik oluyor, ama yakında olmamaya başlayacak. Yokluk kavramına alışmak yok olan şeylerin boşluğunun daha belirgin olmasına neden oluyor. Fırtına sakinleşince su ve kara arasındaki ayrım da yine belirgin oluyor. Antalya'ya gitmek istemiyorum, ama sanırım Antalya'ya gitmek zorundayım. Bir tiyatroyu yeniden oynar gibi hissediyorum, bir başka nisan/mayıs ayı. Bir başka Antalya seyahati. Roller, setler, replikler farklı ama zorla aynı oyunu oynuyor gibiyim. Sıkılıyorum. Hayatımdaki sadece 2 insanı tanıdığımı hissediyorum, sadece 2 kişinin duruşunu, bakışını biliyorum. Konuşmak, görüşmek istediğim başka insanlar var, ama etraflarında bir bilinmezlik bulutu. Hiçbir şey bilmiyorlar mı? Ne biliyorlar? Nasıl biliyorlar? Umursuyorlar mı? Rolleri ne? Tarafsız bir seyirci, ulak, hisseli hakaretler kumpanyasının yeni bir elemanı? Antalya'ya gitmem için 2 geçerli nedenim var;
1- araba kullanmam lazım
2- 18-21 Mayıs tarihleri arasında İstanbul'da olmamam lazım.

.....Ve daha bir sürü şey. Kendimi anlatabildiğimi hissettiğim tek kişi yok ve tek dileğim yerine yeni birini en kısa sürede bulabilmek.

Gencim,
Unuturum.

Haftasonu Notları

2007-05-07T02:09:00.000+03:00

1- Bahçeşehir Üniversitesi convention ypmış. Herkesin ellerine sağlık, 60%ıyla tanışıp kaynaşma olanağım olmadı ama güzel manzarada güzel insanlarla güzel vakit geçirmemizi sağladılar.
2- Yusuf Abi'ye üzüldüm, adamcağızın parasını çalmışlar resmen Saklıkent günlerinde.
3- Yusuf Abi ve arkadaşına tebrik ve saygılar. Magic:the Gathering turnuvasında bıkmadan usanmadan herkese yardımcı oldular, her soruya cevap verdiler.
4- Habip ve Barış tembel ruhlu insanlar -.-'
5- Esin Abla'yı seviyorum, süper insan.
6- Baykuş güzel mekan.
7- Baykuş'un kendi imalatı elma-votka gibisi yok.
8- Piç olursan kızları götürüyomuşsun.
9- Hatun hakkaten o gazetenin editörüymüş.
10- iyi öpüşmüyor.
11- köşesinde iddia ettiği gibi genç de değil.
12- sarhoş olmayı özlemişim.
13- uzun zamandır ilk defa bu kadar çok ve karışık içip kusmadan geceyi bitirdim.
14- High Fidelity'nin kitabını aldım en sonunda. Yihuu!
15- duygularım baya bi düzene girdi ama hala çok dengesiz yerler var. sadece onları düşünmemeyi başarıyorum artık.
16- antalya'da ne kadar kalcağım hala karar vermedim.
17- her haftasonu dışarı çıkıp rahat rahat eğlenebileceğim kadar çok param olsun istiyorum.
18- uzattım, bitiriyorum.
19- bitti.

Spider-Man 3 Kritik

2007-05-04T22:32:00.000+03:00

Evet filmden çıktık, eve geldik.

Öncelikle söyliyeyim ki bu bir spider-man filmi değildir!
Bir örümcek adam hayranı olarak acı çektim filmin her saniyesinde. Görünen o ki ne yönetmen ne senarist hayatları boyunca açık 5 sayı spider-man okumamış. Hayır bre adam, venom var diyosun, Green Goblin var diyosun, Sand-Man var diyosun. Aç bi oku bu karakterlerin olduğu sayıları. Öğren ulan!
Karakterizasyon yerlerde sürünüyor. Mary Jane bildiğin aşağılık kompleksi olan cadde kızı gibi bişey olmuş. Kendine güven diye bir şey yok. Gidiyo bi harry'e bi peter'a. Ulan Mary Jane Watson dominant bir kadın figürüdür ve asla, "Peter neden yanımda yoksun" gibi tribal enfeksiyonlara sarmaz. "Go get 'em tiger!" ya. Hiç mi okumadın?! Üstüne bi de gidip Harry'le öpüşmeler yakınlaşmalar. Siktir! Çık dışarı! Nereye gidiyosun?! Gel buraya! otur, sıfır!

Gelelim Peter Parker'a. Anlayamadınız di mi şu adamı? "From nerd to hero" girmedi kafanıza. Zaten Gwen Stacy'i de hikayeye sokup sonra nasıl bağlıyacağınızı şaşırdınız. Ulan Gwen, Peter'ın MJ'den önceki aşkı. Keza Gwen ve babası Green Goblin tarafından öldürülür. Spidey'in geçmişindeki pişmanlıklar hanesinin büyük bir paydasıdır. Sen ne yaptın peki? Peter MJ ile evlenmeyi düşünüyoken gidip Gwen'le öpüştürdün sonra aynı günün gecesi MJ'e ilanı aşk falan. Daha bir olay-zaman örgüsünü idrak etmekten acizsiniz be. Çıkın dışarı! Nereye ulan?! Gel buraya, otur! sıfır!

Peki spider-man şakşakçısı şehre ne demeli? Spider-man şehrin sempati ile baktığı ama bir o kadar da "masked menace" olma olasılığı üzerinde tedirgin oldukları biridir. Yemeyin beni ya, yüzünü göstermeyen adam ölüleri diriltse kimse güvenmez. Keza Spidey öyle iki alkışla götü tavana vuracak adam değildir, May Hala onu öyle eğitmedi bi kere. Keza aynı şebeklik içinde JJ.Jameson'ı da aptal komedi unsuru olarak kullandınız ha. JJJ küçük kızdan kazık yedi, JJJ Betty'den sinir uyarısı aldı. bik bik bik! Sizi basiretsiz herifler, çıkın dışarı! Gir lan içeri! otur, sıfır!!

Bitti mi? bitmedi. Nerden tutsam elimde kalıyor.
Sand-man'e gelelim. Hadi olabildiğince iyi kotarmışsınız bunu da, peki açıklar mısın bana birader sand-man nasıl oluyorda uçuyor? ha?! sie!
Siyah kostüme gelirsek. Sizi tembel herifler hiç mi siyah kostüm dizaynı görmediniz? Nerde modifiye edilmiş kocaman beyaz örümcek işareti? nerde ellerin üstündeki beyaz peçeler? Nerde symbiotun vücudun içine girerek yok olma yahut istenilen kıyafete dönüşebilme özelliği? Yaa...yaa...Peki Venom'a ne demeli? Venom masumları öldürmez, Venom spider-man'in yakınlarına saldırmaz. Venom masumları koruma takıntısı olan ve spider-man'i masumlar için tehdit olarak gören bir karakterdir. Hadi onu da geçtim, iki tane demir boruyu birbirine çarptırarak venomu elimine edebiliyosak, koy adamın baş ucuna cıngar bi alarm saati, sonra seyreyle eğlenceyi...

Peki bu Tobby denen veledi maske ile çekme konusundaki özürlülüğünüz nedir? Adamın yüzünü görmeyen kaldı mı koca şehirde? yada kameramanların hiçbiri zoom özelliğinin bilincinde değil mi?

Ya Harry? Haldun Dormen'e benzeyen Alfred'in yandan yemişi bi uşak koyup ondan sonra "babanızın ölümü kendi elinden oldu. hakkaten" lafıyla hakikate döndü demek. Olllllldu. Sonra ver araya "ortak aşkımız için, dostluk için. gay eğilimlerimiz için" temalı diyalogları. Örümcek adam bi de zıplayıp amerikan bayrağı önünde poz versin. Biz de angutuz ya, "ay spaydır men süperdı yaaani" diyelim.

Merak ediyorum, Sam bir gün senaristi arayıp "I'm thinking of a spider-man who is kinda gay and very very lame" diye mi söze girdi? Çünkü bu kadar başarısız, her yönüyle bu kadar yetersiz ve kötü bir film yapmak özel bir çaba gerektirir.

Birazda "Fitbol"

2007-05-02T01:45:00.000+03:00

Beni esas ilgilendiren müsabaka 2 Mayıs gecesi oynanacak olan Manchester United - Milan maçı olmasına rağmen iflah olmaz bir premier league hayranı olarak, şampiyonlar liginde bu akşam finale yükselen Liverpool'a tebrik ve saygılarımı iletmek isterim. Darısı Manchester United'ın başına diyor ve bir United - Liverpool finali için şimdiden dualarımıza başlıyoruz

Blessed are the forgetful

2007-04-30T19:35:00.000+03:00

Bir insanın masumiyetini kirletmeye kimsenin hakkı yoktur.

Birkaç ay önce, Eternal Sunshine of the Spotless Mind isimli filmi izlemiştim. O dönemki ilişkimde sorunlu bir dönemden geçiyorduk, salt sevginin ve fedakarlığın yetmemesi durumunu yaşıyorduk. Ben azılı bir olumlu olarak sevgilimin dürüstlüğüne inanıyordum ve her ne kadar üzülsemde öyle ya da böyle onun hayatımda olacağını bilmekten buruk bir mutluluk duyuyordum. Filmi izlerken bir şeyler oldu, ekranda gördüklerim gerçeğe dönüştü, Jim Carrey ben miydim, Clementine o muydu, olaylar ne kadar da birbirine benziyordu. Ayrıntılara girmeyeyim ama bok gibi olmuştum. Sevipte kavgalar, anlaşmazlıklar kötü şeylerdi ama filmin anlattığı şey. O insanın tamamen zihninden silinmesi. Tahayyül etmeye çalıştım, öyle olduğunu hayal ettim. Ve oracıkta, kanepenin üstünde oturduğum yerde öldüğümü hissettim.

.....

aradan aylar geçti, şiddetli kavgalar, güzel günler, terli geceler, ayrılık, küslük, kötü olaylar. Sebep? Çünkü ben hala aynı salak optimist, ben hala aynı salak değer veren.
Şimdi istiyorum ki, silinsin beynimden zihnimden tüm olanlar. Eğer gelecekte yeniden birini sevebilmem, güvenebilmem, inanabilmem lazımsa. Silinsin yaşanan her şey.
İnsan bazı anıları, acı versede saklar. Acısına rağmen pek çok şey öğrenmiştir, ve acısının yanında pek çok güzel hatırayla da harmanlanmıştır çünkü.

Ama ben bu dersi unutmak istiyorum öğretmenim.

Her eve lazım.

2007-04-30T19:14:00.000+03:00

Hanım eve roket alalım!

Ocean's 13

2007-04-30T17:24:00.000+03:00

2007 "hadi filmlerin 3.sünü çekelim" bombardımanının bir başka kazanan sayısı da Ocean's 13.
Düşünün ki çok meşhursunuz, zenginsiniz, dünya kadınlarının ciddi bir oranı sizi arzuluyor. Ve arkadaş çevrenizi oluşturan insanlarda sizin kadar meşhur ve zengin ve sizi arzulamayan kadın yüzdesi onları arzuluyor. Ve maksat beraber olup eğlenmek diyerek film çekiyorsunuz. İşte Ocean's serisi. Kemik kadro büyük oranda korunmuş yine, ek olarak yeni kötü kumarhane patronu olarak "karizma" sözcüğünün sözlük karşılığı olan Al Pacino var karşımızda. İkinci filmdeki kedi kavgasından ders almış olacaklar ki bu sefer 2 tane kadın star almamışlar kadroya, iyi etmişler. Ocean's serisi bir erkek filmi, kadınların çok bir ağırlığı yok burada.
Kısmetse Haziran'da salonlarda görebilicez bu güzel filmi, çok şey beklemeden bir kutu patlamış mısır ve geniş bir gülümseme ile seyredilesi.

Pirates of the Caribbean at World's End

2007-04-30T16:56:00.000+03:00

Öncelikle "Johnny Depp" yahut "Captain Jack Sparrow" kelimelerini duyar duymz ağzı sulanan bayanları şöyle kenara alıyım. Bi sakinleşin. Etrafı kirletmeyin, sinirimi bozmayın.

2007 "olm para yetişmeyecek" sinema bombardımanının ağır toplarından biri de bu korsan gemisinden ateşleniyor. İlk iki filmin beklentileri aşan başarısı ardından güzel bir konu, inanılmaz bir efekt bütçesi ve ilk iki filmin tüm karakterlerinin toplamından oluşan kadrosuyla Karayip Korsanları Mayıs ayının son haftası kısmetse sinemalarımızı süsleyecek.
Fragmandan görüldüğü kadarıyla efektler ve filmin temposu seyirciye beklentisinin karşılığını verecek. Bunun dışında kadrosu ana kahramanlar dışındaki her bir oyuncusu ayrı sevdiğim insanlardan oluştuğu için de ilgimi extradan cezbetmekte.

"işini bilen"lere müjde veriyim, ismi lazım değil bir kaynaktan öğrendim ki filmde Captain Jack Sparrow'un babasıyla da tanışma şerefine ericez. Ve bu baba karakterini canlandıran kişi, Johnny Depp'in karakteri yaratırken de ilham almış olduğu Keith Richards'dan başkası değil. Kesinlikle çok manidar, çok muzip bir uyum olmuş.

Spider-Man 3

2007-04-30T16:35:00.000+03:00

Efenim Spider-Man III için 4. ve son trailer yayınlandı. Gayet gaz gayet umut verici bir fragman olmuş. Venom'u en sonunda ayrıntılı bir şekilde görebiliyoruz, bunun dışında modifiye edilmiş Green Goblin kostümü içinde bir Harry Osborne var karşımızda. Yönetmen aylar öncesinden 4 adet kötü karakterle karşılaşacağımızı söylemişti, ancak halen karşımıza sadece Sand-Man, Green Goblin ve Venom çıktı. Korkum 4. kötü karakter olarak Black Suite içindeki Spider-Man "hırsının kurbanı oldu, doğruluktan saptı" gibi cheesy bir şekilde itelenmesidir, umalım ki olmasın böyle.
Bunun dışında yönetmenin de bir röportajında dediği gibi çok fazla karakter, çok fazla öykü tek bir filmde karşımıza çıkacak ve bu kadar kısa zamanda bütün o olaylar ve karakter arkaplanları yeterince doyurucu bir şekilde seyirciye nakledilebilecek mi merak ediyorum. Keza filmde Gwen Stacy'nin olması ve fragmanlardan da gördüğümüz kadarıyla Peter Parker'ın Mary Jane Watson'la ilişkisinde evlilik aşamasına gelmesi bile başlı başına kocaman bir soru işareti oluşturuyor kafada.

Neyse efendim, bekleyelim 4 Mayıs Cuma'yı ve izleyelim. Muhtemelen 4 Mayıs gece yarısı gibi filmle ilgili yorumlarım yine burada olacak siz var olmayan okuyucu kitlem için.

Farklı yüzler, eski dostlar

2007-04-29T21:56:00.000+03:00

Bugün Ali'yle görüştüm, Orkan ve Murat'ta vardı. İyi geldi, farklı yüzler görmek güzel oldu. Gün boyu canımı sıkan meseleler aklıma bile gelmedi. Eğlendim ve eve geldim.

Arkadaş çevremin darlığı ara sıra beni de rahatsız ediyor, ama sırf birileriyle tanışmış olmak için çevremi seviyesiz insanlarla saracağıma, artık eskisi gibi, emin adımlarla, kaliteli insanlarla arkadaşlıklar kurmaya kararlıyım.

Ama yine de, en yakınım diyebileceğim 2 arkadaşımla gurur duyuyorum. Başka sözüm ona "arkadaşlıklarda" gördüklerim, okuduklarım, tanık olduklarımdan sonra, gerçekten onların değerini bir kez daha anladım. Seviyeli, saygılı ve samimi insanlar bulmak gerçekten zor bir şey. Şimdiye kadar ilişkimle, tartışmalarımla, benimle ilgili ağızlarından tek bir saygısız söz, tek bir sert cümle, tek bir çizgiyi aşan yorum gelmedi. Hiçbir zaman yangına körükle gitmediler.

Ne mutlu ki bana, bu nesli tükenme sınırındaki insanlardan 2 tanesi ile arkadaşlık ediyorum.

Habip ve Barış'a sevgilerimle.

Mutlu bir insan değilim.

2007-04-29T21:49:00.000+03:00

Her şeyi biliyor olmama rağmen, pek çok imalardan sonra, dürüstçe cevap vermesi için bir soru sorduğumda. Hala inatla, profesyonellikle yalan cevaplar almak beni mutlu etmiyor.
Tek bir dürüst cevap karşısında, pek çok şeyi göz ardı etmeyi kabullenmişken ısrarla aptal yerine konmak da beni mutlu etmiyor.

Gerçekleri öğrenmek için yaptıklarım, savunulacak yöntemler olmayabilir. Ama amaç araçlarımı haklı çıkarıyor. Ve tüm süreç boyunca tüm benliğimle istiyorum ki, utanması gereken taraf, yanılan taraf ben olayım.

olmuyor.

Gururu incinmiş, yediği haltlar yüzüne vurulmuş bir insanın kendini savunmak için eline ilk geçen fırsata sarılıp defans hattını oluşturması normal mi?
Yoksa birazcık dürüstlük, hiç kimseye olmasa bile kendine dürüst olmak gerçekten çok mu zor?

300

2007-01-05T18:37:00.000+02:00

Thermopylae savaşı oldum olası en sevdiğim tarihi hikaye olmuştur. Kısaca anlatmak gerekirse (ki bu kısa anlatım spoiler içerebilir, dikkatli olun) 300 adet Sparta askerinin 1 milyonun üstünde askeri olan Pers ordusunu thermopylae geçitlerinde oyalamasıdır. "Gates of Fire"(ateş geçitleri) isimli bir kitap ve filmin uyarlandığı Frank Miller imzalı 300 isimli bir de çizgi roman bulunmaktadır konuyla ilgili (aslında daha pek çok şey vardır ama bu ikisi benim favorilerim).

Film çıkan iki trailerı ile yüksek umutlar doğuruyor, çekim teknikleri, planlarda Sincity tadı alınıyor. Bu sene içinde gösterime girecek olan film benim için yılın
en çok beklenen filmlerinden biri.

Not: QuickTime'ı olanlar ve trailer'ı HD izlemek isteyenler için link;
http://images.apple.com/movies/wb/300/300-tlr2_h640w.mov

Saddam Hüseyin idam ediliyor

2006-12-30T04:13:00.000+02:00

Saddam Hüseyin bugün idam edildi.

Muhtemelen haber bültenlerinde Amerika, İngiltere ve diğer sözüm ona "bağımsız haber ajanslarından" gelen görüntülerde Irak'ın çeşitli bölgelerinde kutlama ve protesto gösterilerini izlediniz ve aynı ülke, aynı halkın kendi içinde bu kadar uç tepkiler vermesinin ironikliğine entellektüel kişiliğinizle acı acı gülümsediniz. Aklınıza geçenlerde izlediğiniz The Road to Guantanamo film/belgeseli geldi, amerika'ya biraz sövdünüz. Küresel güvenlik, demokrasiden dem vurdunuz. Sonra Lord of War filmini hatırladınz, "nası olsa 'onlara' bişey olmayacak" dediniz ve Nicholas Cage'in kendisini tutuklayan ajana attığı o meşhur tiradı hayranlıkla hatırladınız. Sonra? Hayat sürüyor değil mi? İnsanlık gururumuza çakılan bir başka çivi sadece. Hem onlarla yaşamayı öğreneli uzun zaman oluyor.

Yanlışları ve doğrularıyla, bir suçlu da olsa bir 'insan' daha, amacı insanları, insan hayatını korumak olan yasaları uygulamakla hükümlü bir merci tarafından öldürüldü. Aynı yasalar bir başka insanı öldürmeyi suç kabul edip, o kişiyi cezalandırır, hatırlayınız. Şimdi siz daha üst bir yasanın bu çelişkiyi çözmesini, ne olursa olsun bir insan ya da bir grubun bir başka insanın yaşama hakkı üzerinde söz sahibi olmasını engelleyecek diye umuyorsunuz. Biri gelip demokrasiyi, adaleti uygulamalı.

Bu idamı, dünyaya "demokrasi ve barış dağıtan"(!) el(yahut o elin sırtını sıvazladığı bir başkası) gerçekleştirdi.

Diktatör Saddam Hüseyin, bugün beraberinde demokrasi, insan hakları ve uluslararası yasalar ile birlikte öldü.

Dünyacak ağlayalım sevinilecek halimize.

Transformers

2006-12-30T01:10:00.000+02:00

Filmin haberini bir süre önce alıp çok sevinmekle "olmaz o ya." diye kestirip atmak arasında kalmıştık, ilk teaser da bu kararsızlığımıza kararsızlık katmıştı ama bu trailer hakkaten beklenen merakı ve optimistliği yaratmayı başarıyor. Hafif bir sırıtış ve memnuniyetle izlerken o meşhur Tır'ın gelmesi ile o sırıtma engellenemez birşekilde genişliyor yüzde. Yönetmen sağlam, yapımcı taş gibi. Allah umutlarımızı boşa çıkarmasın.

Not: Buradan sayın Spielberg'e biz transformers'ı çizgi filmi ile tanımış, çizgi filmi ile sevmiş kitleler için filmin bir yerlerine o meşhur "ki-ku-ku-kik" dönüşüm sesini koymasını rica ediyorum.

Blogum Geldi

2006-12-28T02:17:00.000+02:00

Uzun süren "ne yazıcam ki?" düşünceleri ardından en güzel(ya da en kötü) yazıların ön planlama olmadan ortaya çıktığı sonucuna varıp kendi blogumu açmış bulunuyorum. Umarım(z) ilerleyen zamanda google database'ini işgal eden o blog çöplüğünün bir parçası olmam.

Mary Xmas

2006-12-27T01:19:00.000+02:00

Her şeyden önce, mutlu yıllar!